Sara Schrijft: Camp Nanowrimo 2

 Hier leest u verder over mijn ervaringen tijdens Camp Nanowrimo. Tijdens het camp kreeg ik te maken met frustraties. Door het vele schrijven raakte de batterij van mijn tablet leeg. Nu kun je denken, steek dan gewoon de stekker in. Mijn oplaadkabel was echter te kort om tijdens het opladen te schrijven. Echt vervelend.  De batterij was trouwens altijd leeg op momenten dat ik echt veel zin had om te schrijven. Dus daar zit je dan: een hoofd vol inspiratie en een lege batterij.

Image result for camp nanowrimo

Frustratie Camp Nanowrimo

Maar dit was niet de enige frustratie. Ik heb een discushernia in mijn lage rug die besloot om net tijdens camp eens te zorgen voor flinke pijn. Bovendien had ik ook al een tijdje nek- en schouderpijn. Toen mijn vriendin langskwam zei ze tegen mij dat ik moest rusten. Maar ik wou niet rusten, ik wou alleen maar schrijven aan mijn roman. Uiteindelijk ben ik naar de fysiotherapie moeten gaan voor mijn nek. Ik vond dit zo vervelend, want nu had ik nog minder tijd om te schrijven.

De dokter vertelde mij dat ik misschien nog een hernia heb. Hierdoor werd ik weer een beetje depri. Net zoals toen de dokters de hernia in mijn lage rug ontdekt hadden. Ik heb ontdekt dat schrijven mij helpt in zo een moeilijke periode. Door mij helemaal te storten op het verhaal dat ik aan het schrijven ben, vergeet ik gedeeltelijk mijn pijn. Tot ik na een uurtje of twee schrijven echt wel veel pijn begin te krijgen. Soms neem ik dan een pauze, maar als ik echt in een schrijfflow zit, verbijt ik de pijn en schrijf ik uren door. Tot de pijn echt te erg werd.

Aanpak werkdocument

Om tijdens Camp Nanowrimo zowel thuis als op mijn werk te kunnen schrijven, had ik mijn roman opgedeeld in twee delen. Op het werk schreef ik aan het verhaal als ik even de tijd had. Thuis werkte ik aan de brieven die in het boek moeten komen. Ik heb in die maand veel van die brieven geschreven. Hoewel ik nog op zoek ben naar de juiste toon voor de brieven. Maar dat zal voor tijdens het editen van mijn boek zijn. Misschien zal ik zelf eerst wat brieven lezen om de goede toon te vinden.

In het weekend ben ik vaak bij mijn vriend en wordt er niet zoveel geschreven. Tijdens het camp ging ik vaak vroeger terug naar huis om te schrijven. Ik moest en ik zou tijdens deze maand mijn doel bereiken. Mijn vriend vond dit niet altijd leuk maar begreep mij wel. Hij is namelijk muzikant en weet hoe het voelt om erg geïnspireerd te zijn.

Soms werkte ik ook in de auto aan mijn roman. Vooral editen gaat goed, bijvoorbeeld als ik ergens moet wachten op iemand. Of ik lees een inspirerend tijdschrift.

Online

Tijdens Camp Nanowrimo krijg je als deelnemer toegang tot de website. Daar houdt je bij hoeveel woorden je al geschreven hebt. Elke avond zette ik mijn actuele word count online. Andere deelnemers kunnen ook zien hoeveel woorden je al geschreven hebt. Het is eigenlijk een soort competitie. Wie bereikt er als eerste het aantal woorden die hij zich voorgenomen heeft om tijdens deze maand te schrijven. Ik vond dit heel motiverend. Ik zat ook regelmatig op twitter tijdens camp nanowrimo. Hier worden sprints gedaan en worden ook motivatietips gegeven. Dit account heeft mij echt geholpen om door te gaan. Schrijven ondanks de vermoeidheid.

De laatste week van Camp Nanowrimo had ik vakantie. Ik schreef toen echt bijna de hele dag door. Zo kreeg ik ontzettend veel gedaan maar jammer genoeg ook veel pijn in mijn rug en mijn nek. Het was een harde, maar leuke maand. Het was vooral heel leuk om te communiceren met andere schrijvers.